මා සිත දිවයයි ඔබගේ රුව සිට
බැදි පෙම් ගීයේ තනුව වය න්නට
අද ඔබ ළග නැහැ එලෙස සිත න්නට
නිදි දුව තව නෑ මා වෙත එන්නේ
මන්දැයි මා සිත නිබද සි තන්නේ
දෙතොලග රැදි ඒ මිහිරි ව දන්නේ
කිමි දැයි මා සවනට නො ඇ සෙන්නේ
දෑගිලි පටලා අප ගිය මා වත
අද යන විට මට පාඵය හැම අත
දෛවය සරදම් කළාද අප වෙත
කෙලෙස සිතන්ද අපි වෙන් වී ඇත
අපට සෙවන දුන් මේ මැයි මාවත
පියලි තුලින් ඔබේ රුව මතු වී ඇත
දෙපා නගද්දී ඒ පියවිලි මත
මගේ සිහින ලොව බොදවී යනු ඇත
No comments:
Post a Comment